Σελ. 2

Ελληνικά

υπηρεσίας;… Σε κάμποσες μέρες ξαναπερνώ.

– Η αναφορά σου, μου λέει ο κύριος αξιωματικός, δεν πέρασε ακόμη απ’ τα χέρια μου. Κύταξε ’ςτο Τμήμα Προσωπικού. Από ’κει θα εξιχνιάσης την πορείαν της!

– Μάλιστα, με πληροφορούν εκεί· η αναφορά εισήλθε προ ημερών, παρουσιάσθη εις τον τμηματάρχην, ενηργήθη και … εξήλθε!…

– Εξήλθε;! και που πάει, σας παρακαλώ· ερώτησα σαστισμένος.

Χμμμ! τραβάει το δρόμο της… Γιά ’ρώτα ’ςτο γραφείο του αξιωματικού εισηγητού.

Τρέχω λαχανιασμένος και ’ρωτώ.

– Μάλιστα, με διαφωτίζουν εκεί· η αναφορά παρεδόθη εις τον διεκπεραιωτήν του τμήματος να την σημειώση εις το πρωτόκολλον, "διά την είσοδον", αλλά δεν ενεγράφη ακόμα εις το ίδιον Βιβλίον του τμήματος, όπου εμφαίνονται τα έγγραφα, με τα οποία χρεώνονται οι αξιωματικοί Εισηγηταί… αύριο – μεθαύριο θα διαβιβασθή εις τον αρμόδιον εξ αυτών, όστις θα συντάξη το σχέδιον διαταγής και… να έχης λίγη υπομονή, γιατί εδώ δεν είναι "πέσε πήτα να σε φάω!.."

Ξαναγυρίζω σε τρεις μέρες και ξετρυπώνω τον κύριον Εισηγητήν.

Μάλιστα. Το "σχέδιον διαταγής" είναι έτοιμον και σήμερ’ αύριο θα το παρουσιάσω ’ςτον τμηματάρχην, να του κάμω προφορικήν εισήγησιν. Νάλθης από Δευτέρα…

Τη Δευτέρα με πληροφορούν, ότι ο τμηματάρχης εμονογράφησε το σχέδιον και οσονούπω (!!) θα το υποβάλη εις τον Υπουργόν, όστις θα το μονογραφήση και αυτός διά τα περαιτέρω…

– Και θ’ αργήσουν πολύ αυτά τα… περαιτέρω; ερώτησα τραγικώς.

Α! μπα! σε πέντ’ εξ 'μέρες θάχουν φύγει τα σχετικά έγγραφα απ’ αυτό το τμήμα.

Κάθομαι και γράφω ένα σπαραξικάρδιο γράμμα στο θείο μου, του εξιστορώ τα ιεραρχικά βάσανα του πιστοποιητικού και τον εξορκίζω να κρατήση όσο μπορεί σφικτά, με τα ’δόντια, τη θέσι και την προίκα, και ότι σε δυό – τρεις βδομάδες το πολύ θα είμαι εκεί εξάπαντος! Έγραψα και στη θεία μου ξεχωριστά: να καταφέρη με τρόπο το θείο να μου ξαναστείλη τα ναύλα…

Εις το αναμεταξύ τρέχω ’ςτο Υπουργείο. Αλλά τη φορά αυτή χάνω τα ίχνη της αναφοράς… Ω, διάολε! Και αρχίζω να την κυνηγώ από γραφείο σε γραφείο και από τμήμα σε τμήμα!

Τέλος πάντων, την ανακαλύπτω. Η αναφορά, με το συνημμένον σχέδιον διαταγής, αφού εμονογραφήθη δεόντως, παρεδόθη εις τον διεκπεραιωτήν του τμήματος διά την … έξοδον.

Τρέχω κ’ εκεί, όπου με διαφωτίζουν ότι τώρα πρόκειται να συνταχθή η κύρια διαταγή εκ του σχεδίου και θα δοθή εις τον γραμματέα, διά να εκτελέση την παραβολήν! Και να περάσω, λέει, πάλι σε λίγες μέρες! Αλλά, πριν ξαναπεράσω, έλαβα ένα γράμμα της θείας μου, που μου έγραφε:

Ανηψιέ μου,

Ο θείος σου έγινε έξω φρενών με της ψευτιές που του γράφεις γιά την αργοπορία τάχα του πιστοποιητικού. Κάθεσαι, λέει, και γλεντοκοπάς στην Αθήνα, και μας κοροϊδεύεις. Εννοείς, δεν είχα μούτρα να του ζητήσω ξανά τα ναύλα σου. Από το δικό μου το κομπόδεμα σου στέλνω κρυφά άλλα 100 φράγκα και τσακίσου να ήσαι ’δώ την άλλη ’βδομάδα. Αλλοιώτικα, θα είσαι ένας βλάκας και χαμένος.

Η θεία σου Μαριωρή

Πέρασαν λίγες ’μέρες και τραβώ στο Υπουργείο, όπου με πληροφορούν ότι ο αντιπαραβολεύς επέστρεψε το σχέδιον εις τον αξιωματικόν, ότι το παρουσίασε προς προσυπογραφήν εις τον διεκπεραιωτήν, ότι αυτός κατόπιν θα προσάγη την κύριαν διαταγήν εις τον υπουργόν, και ότι… δεν θα κάνω άσχημα να… ξαναγυρίσω από Δευτέρα και ίσως να έχη τελειώση η δουλειά!…