Σελ. 2

Ελληνικά

 Ας κάνουμε το πρώτο βήμα γιά να καταλάβουμε γενικά, τι σήμαινε και τι σημαίνει σήμερα για το λαό του Ισραήλ η μεσσιανική ιδέα.

Η μεσσιανική ιδέα, όπως αυτή είχε εκπορευτεί από τους Προφήτες του Ισραήλ και αναπτυχθεί έπειτα από τους ψαλμωδούς και τους ερμηνευτές του Νόμου, είχε διττό χαρακτήρα και περιεχόμενο: εθνικό – εγκόσμιο, και πνευματικό – εσχατολογικό.

Ο προοιωνισθείς από τους Προφήτες αναμενόμενος Μεσσίας θα ήταν σωτήρας και λυτρωτής και του εβραϊκού έθνους, του υποδουλωμένου εις τους Πέρσες, μετά στους Σελευκίδες και τελευταία στους Ρωμαίους, απαλλάσσοντας το έθνος του από την δουλεία και αποκαθιστώντας την πλήρη απολύτρωση (gheoulà).

Παράλληλα όμως προς τον εθνικό και εγκόσμιο αυτό απολυτρωτικό ρόλο του Μεσσία, αυτός είχε κατά τους Προφήτες και τους ερμηνευτές, την θεία αποστολή της απολυτρώσεως και σωτηρίας των ψυχών δια της ανυψώσεως της ανθρώπινης υπάρξεως και προσεγγίσεως αυτής προς τον Μέγα Δημιουργό.

Ο διττός αυτός ρόλος του χρισμένου ήταν αλληλένδετος με την εβραϊκή παράδοση και δεν ήταν δυνατόν να νοηθεί ο ένας χωρίς τον άλλον. Δεν ήταν δηλαδή δυνατόν στην εβραϊκή θρησκευτική παράδοση να αναγνωρίσει την έλευση του Μεσσία ως σωτήρα των ψυχών χωρίς να προηγηθεί η απολύτρωση του έθνους από το ζυγό του Ναβουχοδονόσωρα ή του Αντίοχου, ή του Καίσαρα, ή να συγχρονιστεί αυτή με εκείνη, όπως δεν ήταν δυνατόν να αξιωθεί αυτή η αναγνώριση για ένα Μεσσία λυτρωτή του έθνους από την επίγεια δουλεία, αλλά διαφορετική από την υπερεπίγεια λυτρωτική του αποστολή.

Κατά την παραδεδεγμένη αρχαία εβραϊκή μεσσιανική κοσμοθεωρία, ο αναμενόμενος Λυτρωτής – Μεσσίας (Goèl – Mashiah) έπρεπε να συγκεντρώνει τις επόμενες τέσσαρες απαραίτητες ιδιότητες–προϋποθέσεις:

α) να είναι απόγονος του Βασιλέως Δαυΐδ

β) να είναι θαυματοποιός

γ) να απολυτρώσει το Ισραήλ από τους επίγειους δυνάστες του και να επιτελέσει τι ιδεώδες της «συγκεντρώσεως των διασπαρμένων» (kibouts galouyot) και,

δ) να είναι συνάμα λυτρωτή –σωτήρας (Goèl Yeshouà) των ανθρώπινων ψυχών, επιτυγχάνοντας την ηθική τελειοποίηση του ανθρωπίνου γένους.

 

Στις ανωτέρω ιδιότητες που πρέπει να έχει ο Μεσσίας έχω να υποβάλω μερικές ερωτήσεις προς την θρησκευτική ηγεσία των Ορθοδόξων Εβραίων.

Με ποια κριτήρια θα πεισθείτε ότι αυτός που θα τολμήσει να πάρει την ευθύνη του Μεσσία, είναι γνήσιος απόγονος του Δαυΐδ; Και γιατί απόγονος του Δαυΐδ και όχι του Αβραάμ, ή του Ιώβ όπου η Τορά τους αναφέρει ως γενάρχες των Ιουδαίων;

Εγώ θα πρότεινα να είναι από τα νησιά των Σιών, εκεί όπου συνυπάρχουν, κατά την παλαιολιθική εποχή, και ο Δαυΐδ και ο Αβραάμ και ο Ιώβ και ολόκληρη η θρησκευτική ηγεσία του εβραϊκού ιερατείου. Η πρώτη γενέτειρα Σιών υπάρχει, ζει και βασιλεύει μέχρι τις μέρες μας, και στέκει ολοζώντανη στο Ιόνιο πέλαγος. Το μόνο που επιτρέπεται να σας αναφέρω είναι ότι τα νησιά των Σιών ταυτίζονται με τα μυθικά νησιά Ερύθεια και Εφύρα. Μήπως σωστά το προέβλεψε ο προφήτης και τον έχουμε ερμηνεύσει λάθος;

Η δεύτερη ιδιότητα του Μεσσία, ως θαυματοποιού δεν είναι καθαρή. Η λέξη θαυματοποιός, δεν έχει την ίδια ερμηνευτική αξία σήμερα, σε σχέση με την εποχή που διατυπώθηκε. Σήμερα το θαύμα ταυτίζεται με θρησκευτικού περιεχομένου καταστάσεις, ενώ όταν γράφτηκε είχε την έννοια της εκπλήξεως. Δηλαδή η λέξη θαύμα δεν υποκρύπτει τίποτα το υπερβατικό, όπως έχουν περάσει οι χριστιανοί στην θρησκευτική τους ιστορία.