Οι Πρωτοχρονιάτικες ευχές μας

Ελληνικά

Σήμερα η ιστοσελίδα μας θα ασχοληθεί με τις δήθεν «Άγιες ημέρες» και άλλα ευτράπελα που ακούγονται και γράφονται. Είμαστε καυστικοί; Ναι είμαστε, γιατί αυτές οι ημέρες κρύβουν ψευτιά και υποκρισία. Όλοι υποκρίνονται, φορώντας τη μάσκα της φιλανθρωπίας, της καλοσύνης και της αδελφότητας συνεχίζουν να υπηρετούν τον αποτρόπαιο κακό εαυτό τους/μας. Γιατί μόνο αυτές τις ημέρες πρέπει να σκεφτούμε τον πεινασμένο, τον δυστυχισμένο, τον μοναχικό άνθρωπο που υποφέρει; Τις υπόλοιπες ημέρες του χρόνου τι κάνουμε, που βρισκόμαστε;

Σε όσους ξεχνούν ότι το ψέμα έχει κοντά πόδια, προτρέπουμε τους αναγνώστες μας, να σηκώσουν ψηλά και να κάνουν κτήμα τους, το ρητό του μακαριστού Μητροπολίτη Αθηναγόρα,  «μάθ’ ἀπιστεῖν, μελέτη τὸ Πᾶν». Αυτά ως εισαγωγή, τα υπόλοιπα στην ανάλυση του άρθρου μας για τον  παγκοσμιοποιημένο Santa Nic Claus.

Η εορτή αλλά και η εξωτερική μορφή του Αγίου Βασιλείου είναι εμπνευσμένη από τον Ολλανδικό μύθο της ενσάρκωσης του Klaas, που καθιερώθηκε από αποίκους στη Νέα Υόρκη στα μέσα του 17ου αιώνα.

Ήδη από το 1773 το όνομα εμφανίστηκε στον αμερικανικό τύπο ως «Άγιος Βασίλης», δημιουργός του ήταν ο δημοφιλής συγγραφέας Ουάσινγκτον Ίρβινγκ που έδωσε στους Αμερικάνους την πρώτη λεπτομερή περιγραφή, σχετικά με το ολλανδικό κείμενο του Αγίου Νικολάου. Η ιστορία γράφτηκε στην Νέα Υόρκη και δημοσιεύθηκε το 1809 με το ψευδώνυμο Diedrich Knickerbocker Irving, περιέγραφε την άφιξη του Αγίου έφιππου (ασυνόδευτος από την Black Peter, –μαύρη πέτρα– αντιδιαστολή από την ακολουθούμενη «Πέτρα» του Παύλου) με την Εύα του Αγίου Νικολάου, έτσι την αναφέρει ο Irving.

Η ολοκληρωμένη εκδοχή του ολλανδο-αμερικανού Αγίου Νικ επιτεύχθηκε με την αμερικανοποιημένη του μορφή το 1823 στο ποίημα που περιγράφει την επίσκεψη του Αγίου Νικολάου, και είναι ευρύτερα γνωστή ως η νύχτα πριν από τα Χριστούγεννα, του συγγραφέα Clement Clarke Moore. Ο Moore αναφέρει όλες τις λεπτομέρειες, μέχρι και τα ονόματα των ταράνδων. Στην ουσία ο Άγιος Βασίλης είναι μια χαρούμενη φιγούρα που γελά, κάνει νεύματα και χειρονομίες. Στο ίδιο ύφος είναι η κάθοδός από την καμινάδα, με την οποία ο Άγιος Νικόλαος, φέρνει τα δώρα στα παιδιά, γι’ αυτό αναφέρεται και ως ένα ξωτικό που επιστρέφει από την φύση.

Την αμερικάνικη εικόνα του Αϊ Βασίλη καθιέρωσε ο  σκιτσογράφος Thomas Nast, που απεικόνιζε ένα παχουλούτσικο Santa Nic Claus, για τα Χριστουγεννιάτικα τεύχη του περιοδικού Harper, από το 1860 έως το 1880. Ο Nast πρόσθεσε λεπτομέρειες, όπως, ότι το εργαστήρι του Αϊ–Βασίλη βρίσκεται στο βόρειο πόλο, εκεί φτιάχνει τα παιχνίδια και τον κατάλογό του σύμφωνα με τις καλές και κακές συνήθειες των παιδιά του κόσμου. Ο σκιτσογράφος έδωσε την ανθρώπινη διάσταση του Santa Claus, παρά τον ξωτικό χαρακτήρα του ποιήματος του Moore.

Η πρώτη επαφή του με την διαφήμιση έγινε το 1931, τον απεικονίζει σε μια σειρά από εικόνες για την Coca–Cola, διαφημίσεις που έκανε τον κόκκινο Σάντα να ταιριάζει χρωματικά με το σήμα της εταιρείας. Σε σύγχρονες εκδόσεις του μύθου, οι εργαζόμενοι στα καταστήματα παιχνιδιών αναγνωρίζονται κι’ αυτοί ως ξωτικά. Ο Ρούντολφ, ο ένατος των ταράνδων, που παρουσιάζεται με μιά κόκκινη και λαμπερή μύτη, εφευρέθηκε το 1939 από την διαφημιστική εταιρεία Montgomery Ward.

Αν ψάξουμε για τις ιστορικές ρίζες του Αϊ Βασίλη, πρέπει να πάει κανείς πολύ βαθιά στο παρελθόν. Ανακαλύπτει ότι ο Άγιος, όπως τον γνωρίζουμε σήμερα, είναι ένας συνδυασμός πολλών διαφορετικών μύθων και μυθικών πλασμάτων.

Στις αρχές του χριστιανισμού είναι ο Επίσκοπος Νικόλαος της Σμύρνης, ο οποίος έζησε τον 4ο μ.Χ. αιώνα. Το έργο του για τα παιδιά ήταν γενναιόδωρο. Συχνά έδωσε χαρά σε φτωχά παιδιά με τη ρίχνοντας δώρα μέσα από τα παράθυρά τους.

Η Ορθόδοξη Εκκλησία τον ανακήρυξε Αγίο, και μάλιστα θαυματουργό, αναγνωρίζοντάς του τη μεγάλη απήχηση που είχε στο λαό. Προς τιμήν του χτίστηκε η ομώνυμη και παλαιότερη εκκλησία της Ρωσίας, αυτή του Αγίου Νικολάου. Από την πλευρά της η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία τίμησε τον Νικόλαο ως κάποιο που βοηθούσε τα παιδιά και τους φτωχούς. Ο Άγιος Νικόλαος, αργότερα έγινε και ο προστάτης των ναυτικών, που τον γιορτάζουν στις 6 Δεκεμβρίου.

Στις προτεσταντικές περιοχές της κεντρικής και βόρειας Γερμανίας, η γιορτή του Νικολάου έγινε, αργότερα, γνωστή ως der Weinachtsmann. Στην Αγγλία ήρθε και ονομάστηκε «ο Πατέρας» των Χριστουγέννων. Στις Ηνωμένες Πολιτείες έκανε την εμφάνισή του από Ολλανδούς μετανάστες, όπως προαναφέραμαι, και άρχισε να αναφέρεται ως Άγιος Βασίλης.

Στη Βόρεια αμερικανική ποίηση και εικονογράφηση, ο Άγιος Βασίλης, έχει λευκή γενειάδα, κόκκινο σακάκι και τον φρυγικό Ηπειρωτικό σκούφο, επίσης σάκο με σκέπασμα, που ανοίγει το βράδυ πριν από τα Χριστούγεννα το οποίο τραβούν οκτώ τάρανδοι. Κατεβαίνει από τις καμινάδες για να αφήσει τα δώρα των Χριστουγέννων μέσα στις κάλτσες των παιδιών που είναι τοποθετημένες στο πεζούλι του τζακιού.

Το 1925 παρατήρησαν ότι η βοσκή των ταράνδων δεν ήταν δυνατή στο Βόρειο Πόλο, έτσι οι εφημερίδες αποκάλυψαν ότι ο Άγιος Βασίλης στην πραγματικότητα έζησε στη φινλανδική Λαπωνία. «Ο θείος Markus», αγαπητός από την δημοφιλή εκπομπή, «Παιδική ώρα», της φινλανδικής δημόσιας ραδιοφωνίας, αποκάλυψε το μεγάλο μυστικό για πρώτη φορά το 1927, ανακοινώνοντας ότι ο Άγιος Βασίλης ζει στην Korvatunturi της Λαπωνίας–Ear Fell.

Η περιοχή αυτή βρίσκεται στα ανατολικά σύνορα της Φινλανδίας, και γεωγραφικά μοιάζει κάπως με τα αυτιά ενός λαγού, και τα παρομοίασαν με τα αυτιά του Άγιου Βασίλη, με τα οποία ακούει τα παιδιά του κόσμου. Ο Σάντα Κλάους έχει τη βοήθεια μιας πολυάσχολης ομάδας από ξωτικά, τα οποία έχουν τη δική τους ιστορία στο Σκανδιναϋικό μύθο.

Από τη δεκαετία του 1950, ο Σάντα Κλάους  διαμένει στο Napapiiri, κοντά στο Ροβανιέμι. Από το 1985 οι επισκέψεις στο Napapiiri ήταν πολυάριθμες, ώστε προέκυψε η ανάγκη της ιδρύσεως δικού του τουριστικού γραφείου.

Η «Ελληνοπαιδεία» πιστή στην προσπάθειά της να εμβαθύνει τις παραδόσεις, θα σας πάει ακόμα πιο πίσω απ’ τους ιστορικούς χρόνους, θα μεταφερθούμε στις ρίζες της παλαιολιθικής εποχής.

Απ’ τις απαρχές το υγρό στοιχείο ήταν κυρίαρχο στη ζωή των ανθρώπων με τα θετικά και τ’ αρνητικά του. Λογικό λοιπόν ήταν να λατρεύσουν την πηγή της ζωής που δηλώνει το νερό. Εκπρόσωποί του οι Ωκεανίδες Νύμφες, οι Νηρηίδες θαλάσσιες και βουνίσιες, οι Χάριτες, ο Νηρέας και ο Πρωτέας, η θεά Θέτιδα, ο αποδεκτός απ’ όλους Ποσειδώνας, και η αφρογεννημένη Αφροδίτη.

Ο Ποσειδώνας είναι η προσωποποίηση του πλούτου που προέρχεται από το υγρό στοιχείο, δοξάστηκε απ’ τους Έλληνες με τον πιο λαμπρό τρόπο. Ο πρώτος θεός κτήτορας του Μαντείου των Δελφών ήταν ο Ποσειδώνας και πρώτη ιέρεια  – μάντισσα η Θέτιδα.

Η καταλληλότερη περίοδος για να τιμηθεί ο προστάτης θεός των ναυτικών, έπρεπε να συμπίπτει και με την παρουσία των ναυτικών, και αυτή δεν είναι άλλη από την περίοδο του χειμώνα, εποχή που βρίσκονται στα σπίτια τους. Οι ναυτικοί μας, γνώστες των καιρικών φαινομένων, σύμφωνα και με τα « Έργα και Ημέραι» του Ησιόδου, επέλεξαν τον ακριβή χρόνο για τις τελετές τους, την πρώτη ημέρα του νέου ηλιακού έτους που είναι η 25 Δεκεμβρίου. Μετά τη δύση του ηλίου της 21ης Δεκεμβρίου, μεσολαβούν τρεις ημέρες που ο ήλιος χάνεται, σβήνει, έτσι προκύπτουν οι σκοτεινότερες ημέρες του έτους, και την επομένη 25η Δεκεμβρίου ξεκινά η ανοδική πορεία του ηλίου και φυσικά η νέα χρονιά. Έτσι δικαιολογείτε και ο τίτλος του Χριστού, ως ο ανατέλλων «Ήλιος της Δικαιοσύνης». Μα είτε πριν, είτε μετά το Χριστό, ο ήλιος ανέτειλε, ανατέλλει και θα ανατέλλει, ανεξάρτητα πως οι άνθρωποι θα τον ονομάζουν.

Ας εστιάσουμε όμως περισσότερο την προσοχή μας, λαμβάνοντας υπ’ όψη τα γεγονότα που αναφέραμε, είμαστε βέβαιοι ότι ο Ποσειδώνας ταυτίζεται με τον Άγιο Νικόλαο. Το ρήμα «νίκω», σημαίνει, ο άνθρωπος που, γενικά, (στην προκειμένη περίπτωση τα υγρό στοιχείο) έχει παλέψει και έχει σωθεί, δηλαδή ο ήρωας, αυτός που κατάφερε, ως άλλος Οδυσσέας να νικήσει τον Ποσειδώνα, – το υγρό στοιχείο σημαίνει όνομά του. Άλλο ένα σκοτεινό σημείο του Ομήρου βρίσκει την απάντησή του. Ας θυμηθούμε ότι η ολοκληρωτική αναγνώριση της εξουσίας του Διός, ξεκινά, αφού πρώτα η Στύγα με τα παιδιά της Βία, Κράτος, Ζήλος και Νίκη έδειξε πλήρη υποταγή σε αυτόν. Όλα ξεκινούν από τη Βία που ασκεί το Κράτος, μέχρι που ο Χρυσός (Ζήλος) να περιέλθει στην εξουσία του, για να στεφτεί με επιτυχία η τελική Νίκη.

Άλλο πανάρχαιο σύμβολο του υγρού στοιχείου είναι και το «Περιστέρι», το σύμβολο της Ουρανίας Αφροδίτης–Δωδώνης. Όλοι γνωρίζουμε ότι το τρίτο σκέλος του σημερινού τριαδικού θεού είναι το Περιστέρι – Άγιο πνεύμα, να θυμηθούμε ότι οι Πελειάδες – Περιστερές έφερναν την Αμβροσία, την χρυσή και αθάνατη τροφή στον Δία. Αλλά οι Πελειάδες ή Πλειάδες ήταν οι κόρες του Άτλαντα που μεταμορφώθηκαν σε Περιστέρες. Επιστρέφω τάχιστα στη βάση γιατί θα χαθούμε.

Αγαπητοί φίλοι, ξεδιπλώνοντας την ελληνική μυθολογία είναι αδύνατον να σταματήσεις, διότι όλα τα γεγονότα είναι άρρηκτα συνδεδεμένα το ένα με το άλλο, είμαστε όμως υποχρεωμένοι να κλείσουμε τη μικρή αυτή μελέτη για τον Σάντα Νικ Κλάους, γνωρίζοντας πλέον καλά, ότι ο ανωτέρω δεν είναι άλλος από τον Άγιο Νικόλαο, και κατ’ επέκταση ο Ποσειδώνας.

Όσοι έζησαν κοντά σε νησιωτική οικογένεια γνωρίζουν τι σημαίνει η επιστροφή του ναυτικού στο σπιτικό του, την θεωρούσαν ταυτοσήμαντη με τα δώρα. Ο ίδιος ήταν και η μοναδική πηγή μεταφοράς πληροφοριών. Με την επιστροφή του η συνηθισμένη ερώτηση των συγχωριανών του ήταν, τι καλά νέα μας φέρνεις; Εκτός από τα υλικά δώρα που έφερνε στους στενούς του συγγενείς, δώρο ήταν και οι ειδήσεις που μετέφερε από τον έξω κόσμο στην μικρή τους Κοινότητα. Αναφέρω τον ναυτικό, διότι μακρινό και επικίνδυνο ταξίδι θεωρούσαν το διάβα της θάλασσας. Τα διά ξηράς ταξίδια, επικίνδυνα μεν, αλλά δεν έκρυβαν τους ίδιους κινδύνους που είχαν τα αντίστοιχα της θάλασσας.

Αν με βάση τα στοιχεία της παρούσα μελέτη συμφωνήσουμε και εμείς ό,τι οι ξένοι σωστά έχουν τοποθετήσει τον Ποσειδώνα – Σάντα Νικ Κλάους στην πρωτοχρονιά θα μας λιθοβολήσετε; Η παράδοση εκεί μας οδηγεί και μας διδάσκει, ότι κακώς έχουμε δύο γιορτές, μια και μοναδική θα ήταν αρκετή, αφού αυτή καλύπτει και την παλιά και τη νέα θρησκεία.

Ίσως αναρωτηθείτε μα καλά και οι Γερμανοί λόγιοι που θεωρούν δικό τους όλο αυτό το πανηγύρι, Χριστούγεννα – Πρωτοχρονιά με έλατο και Σάντα Κλάους; Ευκαιρία να διαπιστώσετε το πόσο ακραίοι εθνικιστές είναι, διότι τίποτα δεν είναι δικό τους. Ακόμα και το έλατο που τοποθετείτε στην Πλατεία Μάντισον, της Νέας Υόρκης, είναι δώρο των Φιλανδών κάθε χρόνο.

Εμείς μελετούμε και ερευνούμε συνέχεια στις παραδόσεις όλων των λαών και πάντα καταλήγουμε ότι μικρά ή μεγάλα αποσπάσματα των ελληνικών παραδόσεων βρίσκουμε σε όλους –σχεδόν– τους λαούς, ενώ, ολοκληρωμένα κείμενα–έννοιες  εβρισκόμενα σε αρμονική αλληλουχία, συναντάμε μόνο στην Ελληνική μυθολογία, η οποία μας παρέχει τη δυνατότητα να έχουμε ολοκληρωμένη εικόνα.

Η ιστοσελίδα μας εύχεται σε όλους του Έλληνες όπου κι’ αν κατοικούν, «Χαρά, Υγεία, Ευδαιμονία και Ισορροπία Νου».

 

Hellenicpaedia.gr / Μυθιστορία / Ήθη και Έθιμα

Σχόλια

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ...ΦΩΣ, ΥΓΕΙΑ ΚΑΙΑΓΑΠΗ!!!ΔΙΑΦΩΤΙΣΤΙΚΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ..ΠΟΛΥ ΚΑΛΟ!