ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, θλίψη φίλες και φίλοι θλίψη

Ελληνικά

Με αφορμή την έκδοση (τον Οκτώβριο) του βιβλίου, «Ολυμπιάς η Ηπειρώτισσα βασίλισσα των Μακεδόνων», φιλοξενούμε τις σκέψεις, μετά από 5ετή έρευνα και μελέτη των ιστορικών στοιχείων, του συγγραφέα Κωνσταντίνου Πάγκαλη για το επίκαιρο θέμα της Μακεδονίας.

• Η μελέτη και κατανόηση των ιστορικών στοιχείων, αναδεικνύει τις διαχρονικές «παθογένειες» των Ελλήνων «ηγετών» όλων των βαθμίδων που, δυστυχώς, και σήμερα είναι στην επικαιρότητα. Άνθρωποι ασήμαντοι, απολίτιστοι, απαίδευτοι, ασυνείδητοι, ανήθικοι, με άριστες σπουδές στην «δημαγωγία», με όπλο την καταγωγή και την «παραπλάνηση», όπως πράττουν οι απατεώνες για να εξαπατήσουν τα ανυποψίαστα θύματά τους, πείθουν για να αρπάξουν την εξουσία, θεωρώντας την «δική τους επιχείρηση», και αν την χάσουν τότε… ας θυμηθούμε καλύτερα τι γράφει ο Χρήστος Ρήγας στο βιβλίο του, «Η Δημοκρατία του Εφιάλτη» σελ. 369: …oι κυρίαρχες δυνάμεις δεν ενδιαφέρονται για το συμφέρον του κοινωνικού συνόλου, παρά μόνο για το δικό τους ιδιαίτερο συμφέρον το οποίο ταυτίζεται με το εθνικό συμφέρον, γιατί θεωρούν το έθνος ως τσιφλίκι τους. «Οι συντηρητικοί πολιτικοί του Μωριά Ζαϊμαίοι, Λονταίοι, Νοταραίοι, Μακρυγιανναίοι και Μαυρομιχαλαίοι… και άλλοι, νόμιζαν ότι είχαν το αποκλειστικό δικαίωμα του «άρχειν των Ελλήνων» και χαρακτηριστικά έλεγαν, κατά τον Σπηλιάδη (Α΄ 565) : «Όταν δεν άρχομεν ημείς καθώς εκ γενετής συνηθείσαμεν να μας λέγωσιν αυθέντας και άρχοντας, και είμεθα άρχοντες, όταν δεν διευθύνομεν ημείς το έθνος, όπως βουλώμεθα και θέλομεν, ενώ ημείς αποτελούμεν το έθνος, τότε, γαία πυρί μειθχείτω». (Τάκη Σταματόπουλου, «Ο εσωτερικός αγώνας», τ. 4, σελ. 146. Εκ. Κάλβος).

Ποιο σαφή και κατανοητή περιγραφή δεν μπορεί να γίνει, για να κατανοήσουμε το ζοφερό σήμερα… αν δεν κυβερνάμε εμείς, τότε, να γίνουν όλα «στάχτη και μπούρμπερη».

• Ιστορικό συμπέρασμα: Το τραγικό παράδειγμα της σημερινής Μακεδονίας ας γίνει φωτεινός οδηγός για το μέλλον… Ως Έλληνες είμαστε «φοβεροί» τοπικιστές, σπουδαίο όπλο σε σοβαρούς κινδύνους, αλλά μειονέκτημα σε ειρηνικές περιόδους. Αν είχε υιοθετηθεί ο Αλέξανδρος, ως «Ηπειρομακεδόνας» που και η αλήθεια, από τους αρχαίους ιστορικούς, σήμερα δεν θα τολμούσε κανείς να προβάλει ανιστόρητες απαιτήσεις… Αντί αυτού, από την δεκαετία του ’30 δεχτήκαμε παθητικά γεωγραφικά την σλαβική Μακεδονία και τον Αλέξανδρο Σλαβομακεδόνα και «όλες οι ηγεσίες δεκαετιών», Πολιτικοί, Εκκλησία, η Ακαδημία με τους σοφούς της, οι Δάσκαλοι, οι Κοινωνικοί φορείς τι έπραξαν; Άκρα του τάφου σιωπή. Και σήμερα λησμονούν ότι δεν μπορείς να δολοφονήσεις ένα παιδί, ακόμα και αν είναι έκθετο… Σήμερα όλοι ασχολούνται με το παιδί, που αποδεχτήκαμε ότι είναι έκθετο για δεκαετίες, και όχι με τους εγκληματίες γονείς που το γέννησαν και το άφησαν έκθετο, αυτοί είναι οι ηθικοί αυτουργοί της τραγωδίας… με αυτούς πότε πρέπει να ασχοληθούμε; Θλίψη φίλες και φίλοι θλίψη…

• Δεν είμαι ούτε φιλοπόλεμος ούτε εκδικητικός, αλλά πρέπει να ληφθεί πρόνοια για να αποφευχθούν στο μέλλον παρόμοια εγκληματικά λάθη, προτείνω να απαιτούμε (Συνταγματικά κατοχυρωμένο) όταν προκύπτει θέμα που αφορά το σύνολο των πολιτών και της πατρίδας, την διενέργεια «Δημοψηφίσματος» για την τελική έγκριση της οποιασδήποτε τελικής αποφάσεως. Στο μυαλό μου έχω έναν λαό ώριμο, ψύχραιμο, νηφάλιο που να ενδιαφέρεται για το κοινωνικό συμφέρον και όχι το προσωπικό ή ακόμα χειρότερα, τα συντεχνιακά συμφέροντα, αφού γνωρίζουμε καλά από πού διευθύνονται.

 

Hellenicpaedia.gr /  Κωνσταντίνος Πάγκαλης / Ιστορικές αναλύσεις     

Σχόλια

Εικόνα Γεώργιος Βαμβακούσης

Ο γεωγραφικός προσδιορισμός αποτελεί την χειρότερη και άρα ύποπτη προδοσίας επιλογή. 

Αν η Μακεδονία μας ήταν μια αυτόνομη χώρα θα είχε νόημα μια άλλη να ονομαστεί Βόρεια Μακεδονία, ακόμη και η Μακεδονία ως χώρα να μετονομαστεί σε Νότια Μακεδονία.

Με δεδομένο όμως ότι ότι η Μακεδονία είναι γεωγραφική περιφέρεια ανεξάρτητης χώρας, αυτόματα η άλλη αυτή χώρα ονόματι Βόρεια Μεκεδονία μπορεί να εγείρει εδαφικές απαιτήσεις γεωγραφικού προσδιορισμού από την χώρα Ελλαδα, πολύ περισσότερο μάλιστα όταν αυτή η άλλη χώρα Ελλάδα της έχει αναγνωρίσει και την Μακεδονική ταυτότητα !

Georgios Ermis