Θερινό Ηλιοστάσιο γιορτή της Δημοκρατίας

Ελληνικά

Σήμερα όλοι οι άνθρωποι προσδοκούν ένα σταθερό και καλύτερο αύριο, αλλά με λάθος τρόπο. Την 21η Ιουνίου η φύση μας διδάσκει ότι όλα τα πράγματα ακολουθούν κυκλική τροχιά, συνειδητοποιώντας αυτή την αλήθεια εύκολα μπορούμε να κατανοήσουμε ότι η ανθρωπότητα βρίσκεται στα ίδια σκληρά γεγονότα που ζούσαν και οι Αθηναίοι, από την σκληρή και απάνθρωπη συμπεριφορά των πλουσίων – ευγενών γαιοκτημόνων. Σήμερα υποφέρουμε από τη σκληρή και απάνθρωπη κάστα των Ολιγαρχικών του Παγκόσμιου πλούτου, μαζί με τους εγχώριους αντιπροσώπους τους. Έχουν επιτύχει δικούς τους θεσμούς μέσα από δικά τους όργανα, ώστε ελέγχουν και καθοδηγούν και επιβάλλουν τις Κυβερνήσεις.

Οι άνθρωποι βιώνουν παθητικά νέες θέσεις, αφού πρώτα επέτυχαν να μας αλλοιώσουν πνευματικά την σκέψη μας, διότι «δεν υπάρχει άνθρωπος πραγματικά δυστυχής· όλοι, όσοι φαίνονται τέτοιοι, πρώτα πείθουν το εαυτό τους ότι είναι, και μετά γίνονται στην πράξη». Αυτό ονομάζεται ατομικά «δούλος» και συλλογικά η «απόλυτη δουλεία».

Μετά από πολλά χρόνια βλέπω πάλι τηλεόραση, ελάχιστα και όχι συχνά. Έχω μείνει άφωνος με τις διαφημίσεις και τα προϊόντα τους: μου δίνουν την εντύπωση ότι είναι οι ευεργέτες μας, και μας περνούν υποσυνείδητα ότι προσφέρουν κοινωνικό έργο, ότι ζημιώνονται για το καλό μας και ότι χωρίς τις προσφορές τους εμείς θα είμαστε οι μεγάλοι χαμένοι... Ξεχώρισα και το μέγεθος της ανοησίας τους, όπου με ενημέρωσαν στα γεράματά μου ότι «το ψωμί φουσκώνει από υπερηφάνεια» ακόμα ότι «η δροσιστική γεύση είναι αναζωογονητική», για κάποιο αναψυκτικό…  

Αλήθεια, δεν υπάρχει κάποιος κανόνας διαφημιστικής δεοντολογίας; Γιατί όλα είναι ανεξέλεγκτα; Γιατί μας αφήνουν απροστάτευτους απέναντι στην ασυδοσία των αγορών;

Ενώ συμβαίνουν αυτά πνευματικά και ηθικά απάνθρωπα και δεινοπαθούν οι άνθρωποι της καθημερινότητας, είναι και κάποιοι που ονειρεύονται ότι με κάποιο μαγικό ραβδάκι θα επαναφέρουμε την αληθινή Δημοκρατία του Εφιάλτη, χωρίς να αναρωτηθούν, ποια είναι η σταθερή μας βάση για να πατήσουμε ώστε να επέλθει η πολυπόθητη πραγμάτωση της Δημοκρατίας;  

Πρώτη προτεραιότητα: πάρτε σήμερα απόφαση να υλοποιήσετε την σύσταση μιας ολιγομελούς παρέας, και να εντοπίσετε τα αδύνατα σημεία του υπάρχοντος συστήματος, μετά να συμφωνήσουμε ποιός από τους υπάρχοντες υποψήφιους κυβερνήτες είναι πιο κοντά στις θέσεις μας, ώστε να τον βοηθήσουμε και να τον χρησιμοποιήσουμε σαν βιτρίνα, χωρίς να αλλοιώσουμε τις ιδέες και τις θέσεις μας. Η ιδέα είναι απλή, πολύ απλή: αν ελιχθούμε και περάσουμε την αντίληψη του οφέλους που έχει ο λαός από την «δεσμευμένη» Κυβέρνηση, πόσο εύκολη θα είναι η προσπάθειά μας με μια διαφορετική σε νοοτροπία Κυβέρνηση. Αυτό επιβάλλει συμμετοχή και όχι αποχή, ασχέτως αν δεν εγκρίνουμε το πλήρες πρόγραμμα του Κυβερνήτη. Για την επιτυχία των μεγάλων σκοπών απαιτούνται μεγάλες θυσίες και χρήσιμοι ελιγμοί για να χτίσουμε το μέλλον και όχι το σήμερα. Το σήμερα, πικρή η αλήθεια, είναι χαμένο… αλλά θα παραμένει χαμένο για πάντα, αν δεν θυσιάσουμε το χαμένο σήμερα προς όφελος των εγγονιών μας. Γνωρίζω το πόσο δύσκολο είναι να «ξεμάθει ο άνθρωπος από αυτό που έχει μάθει», πρώτα πρέπει να συνθηκολογήσουμε με τον εαυτό μας, και μετά με τους άλλους. Να έχουμε πάντα την ζεστή συντροφιά στο μυαλό μας τα λόγια του Πλάτωνα από τους Νόμους του:

Τὸ νικᾶν αὐτὸν ἑαυτὸν πασῶν νικῶν πρώτη τε καὶ ἀρίστη, τὸ δὲ ἡττᾶσθαι
αὐτὸν ὑφ᾿ ἑαυτοῦ πάντων αἴσχιστόν τε ἅμα καὶ κάκιστον.
Το να νικώ τον κακό εαυτό μου είναι η πρώτη και άριστη νίκη,
Το να ηττώμαι από τον εαυτό μου, είναι η αίσχιστη και η χειρότερη.

Να θυμηθούμε ότι από την πρώτη μεταρρύθμιση του Σόλωνα και εν συνεχεία την δεύτερη μεταρρύθμιση του Κλεισθένη, μέχρι την εγκαθίδρυση της Δημοκρατίας από τον Εφιάλτη, πέρασαν εκατόν τριάντα χρόνια (130). Ναι χρειαζόμαστε «πολλούς» μπροστάρηδες για να διαφωτίσουν τους ανθρώπους, αρκεί αυτοί οι μπροστάρηδες να γνωρίσουν την ουσία της δημοκρατίας, και όχι να βαφτίζουν τις επιθυμίες τους δημοκρατία για να εντυπωσιάσουν. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι «η αλήθεια δεν χρειάζεται πολλά λόγια για να την υποστηρίξεις», το ψέμα έχει ανάγκη από πολλά λόγια, παράδειγμα το πως σκέφτονται και μιλούν οι υποψήφιοι πολιτικοί, από τους μικρούς Κοινοτάρχες μέχρι τους υποψηφίους Πρωθυπουργούς…

Ας θυμηθούμε όπως τα πρώτα βήματα της Πορείας προς την Δημοκρατία, όπως μας τα παρέδωσε η ιστορία.   

Ο Σόλων που εκλέχτηκε Άρχων το 594 π.Χ. για τη μεταρ­ρύθμιση του πολιτεύματος, κατανόησε αμέσως το μέγεθος και την οξύτητα των προβλημάτων, και είδε καθαρά ότι η τραγική κατάσταση των φτωχών αγροτών και των ακτημόνων ήταν μια εκρηκτική ύλη, που είχε σωρευτεί στα θεμέλια της πολιτείας, έ­τοιμη να εκραγεί. Γι’ αυτό αναγκάστηκε να πάρει ριζοσπαστικά μέτρα: 1. Ακύρωσε τα χρέη στο δημόσιο και στους ιδιώτες, 2. κα­τάργησε το δανεισμό με σωματική εγγύηση, 3. απελευθέρωσε ό­σους είχαν γίνει δούλοι για χρέη, και αμνήστευσε ορισμένα α­δικήματα που είχαν στερήσει σε πολίτες τα πολιτικά τους δικαιώματα. Τα μέτρα αυτά ονομάστηκαν "σεισάχθεια", δηλαδή απελευθέρωση από το βάρος.

Εκείνο όμως που έδωσε στο λαό εξουσία, (συμφωνεί και ο Αριστοτέλης), ήταν τα λαϊκά δικαστήρια της Ηλιαίας. «Τόν δέ δημον καταστήσαι τα δικα­στήρια ποιήσας εκ πάντων». Στα δικαστήρια της Ηλιαίας, ο Σόλων, όριζε να γίνονται δικαστές όλοι οι Αθηναίοι πολίτες με κλήρο, και ο κάθε πολίτης είχε το δικαίωμα να κινεί δίκες εναντίον οποιουδήποτε, ακόμα και κατά του άρχοντα που έβλαπτε ή αδικούσε τον οποιονδήποτε, ακόμα και δούλο. Οι αποφάσεις των δικαστηρίων ήταν αμετάκλητες και αυτό ισχυροποιούσε ακόμα περισσότερο το λαό.

Η θεσμοθέτηση της συμμετοχής των πολιτών στη σύνθεση των δικαστηρίων την δημιούργησε ο Σόλων, για την προστασία των πολιτών από ενδεχόμενες αδικίες των αρχόντων.

Αυτή ήταν η σημαντικότερη μεταρρύθμιση που πραγματοποίησε ο Σόλωνας, στην οποία μέχρι σήμερα δεν γίνεται καμία απολύτως αναφορά, ενώ ήταν η βάση της «Δημοκρατίας». Γι’ αυτό δεν αναφέρεται από κανένα το γεγονός αυτό, αλλά αναφέρουν μόνο την ελάφρυνση από τα δυσβάσταχτα χρέη των ανθρώπων, και εδώ μισή η αλήθεια.

Ο λαός σεβάστηκε πάντα τους νόμους του Σόλωνα και δεν τους κατάργησε όταν ανέλαβε την εξουσία το 462 ο Εφιάλτης. Αυτό ήταν το πολί­τευμα του Σόλωνα, για το οποίο ο ίδιος υπερηφανευόταν πως ή­ταν το πιο δίκαιο. Σημαντικό είναι  πως και ο Τύραννος Πεισίστρατος, και μετά ο μεταρρυθμιστής Κλεισθένης, σεβάστηκαν τους Νόμους του Σόλωνα.

Ο ίδιος (ο Σόλωνας) λέει σε ένα από τα ποιήματά του: Όσο χρειαζόταν, του λαού ξεχώρισα μερίδιο, χωρίς το δίκιο του να ελαττώσω ή ν’ αυξήσω. Και κείνοι που είχαν δύναμη και πλούτο τίποτα ανάρμοστο, κι αυτοί κοίταξα να μην αδικηθούν. Στη μέση στάθηκα, ισχυρή προβάλλοντας α­σπίδα, και ούτε άφησ’ άδικα από τους δυο κανένας να νικήσει.

Αισθάνομαι ότι είναι επιτακτική ανάγκη οι άνθρωποι να έχουν μια ανιδιοτελή υπενθύμιση και ενημέρωση με μικρά κείμενα, για να γνωρίσουν τα ευεργετήματα που απορρέουν από την αληθινή δημοκρατία και αφορούν όλους τους ανθρώπους, φτωχούς ή πλουσίους.

Άλλοι θα το ονόμαζαν καθοδήγηση, έχω την γνώμη, επειδή έχει αλλοιωθεί η λέξη και σημαίνει «σε κατευθύνω», να την βγάλουμε από το λεξιλόγιό μας.

Ο Εφιάλτης στην παντοδυναμία του χρήματος,
αντέταξε την παντοδυναμία του λαού.

Προωθήστε το μήνυμα σε όλους τους φίλους σας, έχουμε ηθική υποχρέωση να ενημερώσουμε τους συνανθρώπους μας με αληθινές ειδήσεις. Όποιος έχει την δυνατότητα ας το μεταφράσει, το μήνυμά μας αφορά όλους τους λαούς του πλανήτη.

Όσοι ενδιαφέρονται μπορούν να διαβάσουν «δωρεάν» στην hellenicpaedia.gr το βιβλίο του Χρ. Ρήγα «Η Δημοκρατία του Εφιάλτη».

 

Hellenicpaedia.gr / Κ. Πάγκαλης, σχολιασμός από το βιβλίο του Χρ. Ρήγα «Η Δημοκρατία του Εφιάλτη» / Εκδόσεις ΕΛΕΥΣΙΣ